Czym jest chmura hybrydowa – podstawy architektury

Definicja modelu hybrydowego

Chmura hybrydowa to model infrastruktury IT, w którym część zasobów obliczeniowych i danych pozostaje w środowisku lokalnym (on-premise) lub w prywatnym centrum danych organizacji, a część jest przenoszona do środowiska chmury publicznej. Oba środowiska są ze sobą połączone siecią i mechanizmami integracyjnymi, dzięki czemu mogą być zarządzane jako spójna całość, mimo że fizycznie znajdują się w różnych lokalizacjach i podlegają różnym modelom odpowiedzialności.

W praktyce organizacje regulowane, takie jak instytucje finansowe czy podmioty z sektora publicznego, rzadko decydują się na pełne przeniesienie wszystkich systemów do chmury publicznej. Model hybrydowy pozwala zachować kontrolę nad danymi wrażliwymi w środowisku lokalnym, jednocześnie korzystając z elastyczności i skalowalności chmury publicznej dla zadań mniej krytycznych.

Elementy składowe architektury

Typowa architektura hybrydowa składa się z kilku warstw: środowiska on-premise (serwery fizyczne lub wirtualizowane w siedzibie organizacji), jednego lub kilku dostawców chmury publicznej, warstwy sieciowej łączącej oba środowiska (np. dedykowane łącza lub VPN) oraz warstwy zarządzania i orkiestracji, która pozwala administrować zasobami niezależnie od ich fizycznej lokalizacji.

Istotnym elementem jest także warstwa tożsamości i dostępu – w środowisku hybrydowym konieczne jest spójne zarządzanie uprawnieniami użytkowników i systemów niezależnie od tego, gdzie fizycznie znajduje się dany zasób.

Różnice względem chmury publicznej i prywatnej

W odróżnieniu od modelu czysto publicznego, w którym wszystkie zasoby znajdują się u zewnętrznego dostawcy, model hybrydowy pozostawia część infrastruktury pod bezpośrednią kontrolą organizacji. W odróżnieniu od modelu czysto prywatnego (on-premise), model hybrydowy umożliwia korzystanie z zasobów chmury publicznej w okresach zwiększonego zapotrzebowania, bez konieczności utrzymywania nadmiarowej infrastruktury własnej przez cały czas.

Kiedy model hybrydowy ma sens

Model hybrydowy sprawdza się szczególnie tam, gdzie istnieją wymogi regulacyjne dotyczące lokalizacji przechowywania danych, tam gdzie obciążenia są zmienne w czasie, oraz w organizacjach, które przechodzą stopniową transformację cyfrową i nie mogą lub nie chcą jednorazowo migrować całej infrastruktury.